Bywają sytuacje, kiedy wyjściowy obraz jest dla nas w pewien sposób oczywisty: dokładnie tak to wygląda, tak się czujemy… A potem pojawia się warstwa, ruch, ścieżka, której sami nie dostrzegliśmy. Im bardziej „otwieramy serce”, tym dalej płynie proces. Bywają obrazy, które nas zaskakują i nie potrafimy ich „zrozumieć”, bo np. nie wiemy o kogo chodzi. Wtedy, tak jak i zawsze – najważniejsze jest CZUCIE. W oparciu o nie proces może płynąć dalej. Są też obrazy, […]

Na ustawieniach nieraz pojawia się temat samotności. Jeśli pragniesz relacji ale pomimo prób i starań- nie udaje się, wówczas jak najbardziej można szukać pomocy w ustawieniach. Jako trudność, samotność miewa wiele różnych przyczyn, np.  *niedomknięte pożegnanie z którymś z byłych partnerów,  *utracone dziecko, *tkwienie przy rodzicu (ogólnie- trudności czy zaburzenia porządków miłości w relacji z rodzicami), tutaj pojawia się min. dynamika zabiegania/ poczucia bycia niewidzianym

Poza historiami rodowymi czy naszymi osobistymi, z którymi się utożsamiamy, ustawienia mogą pokazywać jeszcze jedną odsłonę. Są nią nasze wyparte części. Może nie tak dosłownie traktuje się wtedy historię, którą widać. Bardziej- jakie tam są emocje, reakcje, trudności. Jakości. Wtedy warto zadać sobie pytanie: w jakich obszarach życia/ sytuacjach tak się czuję? Zachowuję? Reaguję? Bo może czasem czuję się jak sprawca, któremu trudno popatrzeć na ofiarę.Czasem

Z reguły chcielibyśmy, żeby ustawienia zawsze się domykały. Bardzo szybko jesteśmy w stanie zobaczyć „praprzyczynę” problemu/ trudności. Potem następuje czas, w którym Klient wewnętrznie mierzy się z tym, co się pokazuje. Otwiera serce, dopuszcza emocje. W tym samym czasie w Polu działają ruchy, które dążą do pojednania obecnych tam osób. Wszyscy wolimy, żeby ustawienie się „domknęło”. Klienci, Reprezentanci, prowadzący. Wydaje nam się, że tak byłoby najlepiej, natomiast- nie zawsze

Zapytaj się siebie- jaki jest jego cel?Nie tylko w kontekście: „czego już nie chcę” (to, to akurat pokaże się samo…), ale też właśnie, a może przede wszystkim: „czego chcę?”.„Czego ja dla siebie chcę?”. * Dlaczego? Bo czasem jesteśmy tak zahipnotyzowani tym, czego nie chcemy, że nie widzimy nic innego.A ten kontakt z konkretnym pragnieniem, celem, sukcesem, wynikiem- jest bardzo ważny. Kiedy go odzyskujesz, zaczynasz znowu dostrzegać kierunek, w którym warto iść. Pomimo tego,

Mam wrażenie, że ustawienia pokazują warstwy, w których jesteśmy: Klientem, który doświadcza trudnych emocji, doświadczeń w życiu, relacji, zdrowiu. „Reprezentantami” wszystkich osób, które się w Polu pojawiają. Przez które emocje mogą się wydobyć, energia poruszyć. Im bardziej dajemy im wszystkim miejsce w sercu (ze wszystkim, co w sobie niosą), tym głębiej płynie pojednanie. Zgoda i scalanie rozdartych części w nas. W pewien sposób mamy te wszystkie osoby/aspekty w sobie.  Obserwatorem, który z życzliwością obserwuje/ ogarnia

Duża część ustawień hellingerowskich nawiązuje do historii- ofiary i sprawcy. Ważne, żeby pamiętać, że ustawienia, w swojej najgłębszej wersji, są metodą pojednania i miłości. To tu otwieramy serce i patrzymy na wszystkich w ten sam, nieosądzający, sposób. Znamy tylko wycinek historii. Jednocześnie nie chodzi o blokowanie emocji. Bo właśnie to powoduje, że traumy trwają i są przekazywane dalej. A zatem, mamy do czynienia z dwoma poziomami- na jednym wybrzmiewają emocje, na drugim- pojawia się ruch ku pojednaniu (tylko wtedy, kiedy emocje naprawdę