Zapytaj się siebie- jaki jest jego cel?
Nie tylko w kontekście: „czego już nie chcę” (to, to akurat pokaże się samo…), ale też właśnie, a może przede wszystkim: „czego chcę?”.
„Czego ja dla siebie chcę?”. *
Dlaczego?
Bo czasem jesteśmy tak zahipnotyzowani tym, czego nie chcemy, że nie widzimy nic innego.
A ten kontakt z konkretnym pragnieniem, celem, sukcesem, wynikiem- jest bardzo ważny. Kiedy go odzyskujesz, zaczynasz znowu dostrzegać kierunek, w którym warto iść. Pomimo tego, co trudne. To dodaje sił i motywacji, żeby się z wewnętrznego mroku podnosić. I znowu dostrzegać jaśniejsze aspekty, dla których WARTO.
Małe ćwiczenie dla chętnych.
Daj sobie chwilę właśnie na „złapanie” tego czegoś, czego pragniesz. Najlepiej, żeby było to pragnienie z głębi serca. Nie oceniaj. Nie zastanawiaj się jak, ani tym bardziej- czy zasługujesz, czy Ci wolno. Jak gdyby wszystko było możliwe, choć przez chwilę. Czego pragniesz?
Być może coś pojawi się bardzo wyraźnie. Może, jako nieśmiałe marzenie. A może- będzie to bardziej uczucie „czegoś”, czego mimo wszystko nadal nie potrafisz uchwycić. Tak też jest ok. Nie oceniaj.
Stań na środku pomieszczenia. Weź kilka rozluźniających oddechów, wchodząc maksymalnie w stan bliski medytacji. I potem, jakby w pewnym zaśnieniu- rozejrzyj się za czymś, co będzie Ci reprezentowało Twój cel. Może jakiś przedmiot przyciągnie Twoją uwagę w naturalny sposób. A może wyda Ci się, jakby ten cel, to pragnienie- stało przed Tobą.
Połóż dłoń na sercu, utrzymując z nim kontakt. I sprawdź, czy jesteś w stanie zrobić krok w kierunku „reprezentanta”. Z uważnością i pełną akceptacją do tego, co może się pojawić w Twoim ciele lub emocjach. Pamiętaj o oddechu. 🙂 Zwłaszcza, jeśli pojawiają się trudne emocje, oddech pomoże je puszczać. Pozwól sobie- na tyle kroków, ile będzie dla Ciebie właściwe.
(Rozpocznie to pewien ruch, na dużo głębszym poziomie.)
A potem?
Potem po prostu pozwól, żeby proces sam płynął dalej. Także po zakończeniu tego ćwiczenia.